1. Chojnicki Zbyszko ur. 8 V 1928, Tokarzew (pow. ostrzeszowski), geograf, ekonomista, metodolog nauk; profesor UAM; prace z geografii ekon.; pierwszy w geografii zastosował mat. metody ilościowe i modele grawitacji oraz ...
  2. Schulz Bruno , ur. 12 VII 1892, Drohobycz, zm. 19 XI 1942, tamże, pisarz i grafik; cykle opowiadań Sklepy cynamonowe i Sanatorium Pod Klepsydrą, będące swoistą groteskowo-fantastyczną autobiografią u ...
  3. Topol Josef ur. 1 IV 1935, Poříčí nad Sázavou, ojciec Jáchyma, dramatopisarz czeski; w twórczości nawiązywał do awangardowego teatru eur., łączył widowiskowość z kryt. spojrzeniem n ...

Poliński Władysław

ur. 22 VI 1885, Warszawa, zm. 2 VI 1930, tamże, zoolog; profesor SGGW; prace dotyczące mięczaków (między innymi reliktowej fauny Jez. Ochrydzkiego) i wypławków.

Nehring Władysław

(1830-1909) historyk lit. pol., slawista. Studiował na Uniwersytecie Wrocławskim teologię, filologię klasyczną i historię. Praca O historykach polskich XVI w. (cz. 1 w jęz. łac., cz. 2-3, 1860-62 po polsku) była podstawą otrzymania doktoratu w 1856. W latach 1868-1907 profesor filologii słowiańskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, a także rektor tej uczelni. Autor Kursu historii literatury polskiej dla użytku szkół (1866). Członek Akademii Umiejętności (od 1873). Prowadził prace badawcze nad zabytkami języka pol. oraz literaturą pol. Zasłużył się jako wydawca krytycznych edycji Psałterza floriańskiego (1883) i Kazań gnieźnieńskich (1896) oraz opisu zabytków piśmiennictwa pol. średniowiecza w Altpolnische Sprachdenkmäler (Berlin 1886).

Pisał N. o twórczości M. Reja, J. Kochanowskiego, J.A.Morsztyna, pol. poezji dramatycznej w początkowym jej okresie, o poezji Krasickiego, analizował Myszeidę. W 1884 ukazał się jego zbiór opracowań Studia literackie. Współzałożyciel Śląskiego Towarzystwa Ludoznawczego we Wrocławiu (1894), badacz śl. lit. ludowej. Kurator Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego (1868-86), propagator jęz. i lit. pol., twórca naukowych podstaw filologii pol.

WŁADYSŁAWOWO

Władysławowomiasto nad Bałtykiem u nasady Mierzei Helskiej (woj. pomorskie, powiat pucki); 1248 wzmiankowane jako osada Wielka Wieś; od pocz. XIV w. w państwie Krzyżaków, po pokoju toruńskim 1466 w Polsce, 1772-1920 w Prusach; od 1920 budowa pełnomorskiego portu rybackiego; od 1938 nazwa W. upamiętniająca twierdzę postawioną przez Władysława IV Wazę; prawa miejskie 1963; 14,7 tysięcy mieszkańców (2002); port rybacki, przetwórstwo ryb, morska stocznia remontowa, kąpielisko morskie, ośrodek wypoczynku (domy wczasowe, sanatoryjne, pensjonaty, ośrodki kolonijne); w dzielnicy Cetniewo ośrodek szkolenia sportowego im. F. Stamma; nowoczesny kościół z 1961; pomnik gen. J. Hallera (1995); 1973 do W. przyłączono kąpieliska Chałupy, Jastrzębia Góra, Karwia.miejscowość w woj. mazowieckim, powiat żuromiński.miejscowość w woj. warmińsko-mazurskim, powiat elbląski.miejscowość w woj. kujawsko-pomorskim, powiat nakielski.miejscowość w woj. wielkopolskim, powiat nowotomyski.


FLOTA POLSKA JASTRZĘBIA GÓRA KRZYŻACY KUJAWSKO-POMORSKIE WOJEWÓDZTWO MAZOWIECKIE WOJEWÓDZTWO POMORSKIE WOJEWÓDZTWO WARMIŃSKO-MAZURSKIE WOJEWÓDZTWO BAŁTYCKIE MORZE CHAŁUPY HEL

WŁADYSŁAWA

Żeńska forma imienia -> Władysław. Imię to występuje w Polsce od XV wieku. ZDROBNIENIA: Władka, Władzia. INNE FORMY: Włodzisława.ZNANE POSTACIE:Władysława Markiewiczówna, kompozytorka pol. (1903– 1982). Władysława Jaworska, pol. historyk sztuki (ur. 14 VII 1910).BOHATEROWIE SZTUKI:Władka z komedii W. Perzyńskiego Aszantka (1906).

BIEŃKOWSKI Władysław

(1906-91) działacz polit., publicysta; współorganizator PPR i KRN, 1948 potępiony (wspólnie z W. Gomułką) za "odchylenie prawicowe", 1956 zrehabilitowany, 1956-59 minister oświaty; w następnych latach w partyjnej niełasce (1970 usunięty z partii), autor uznawanych za rewizjonistyczne i publikowanych wyłącznie przez wydawnictwa emigracyjne i nielegalne esejów i rozpraw; Motory i hamulce socjalizmu.
"PRZEŁOM" KRAJOWA RADA NARODOWA POLSKA PARTIA ROBOTNICZA

Kuraszkiewicz Władysław

(1905-97) historyk języka, językoznawca, slawista, profesor uniwersytetów we Lwowie, Lublinie (KUL, 1936-39), Wrocławiu (od 1946) i Poznaniu (od 1950), członek PAN (od 1967). Jego liczne prace nauk. dotyczą historii i dialektologii jęz. pol., między innymi Studia nad polskimi samogłoskami nosowymi (1932), Pochodzenie polskiego języka w świetle wyników dialektologii historycznej (1953). Wyd. teksty staropol. z obszernymi studiami jęz., np. Postyllę M. Reja jako ważne źródło do badań nad historią jęz. pol. oraz Szkice o języku M. Reja (1960), Gramoty halicko-wołyńskie XIV-XV wieku (1934), Zarys dialektologii wschodniosłowiańskiej (1954), Gramoty nowogrodzkie na brzozowej korze (1957), Podstawowe wiadomości z gramatyki historycznej języka polskiego (1970).


CHOMĘTOWSKI Władysław

(1829-76) pisarz, historyk, kustosz zbiorów bibliotecznych Krasińskich i K. Świdzińskiego w Warszawie, których zasoby wykorzystywał jako źródła w swoich pracach historycznych (beletryzowane szkice Książę Krzysztof Zbaraski, Przygody księcia Marcina, Synowie hetmańscy) oraz w twórczości poetyckiej; autor Dziejów teatru polskiego, zawierających nieznane informacje o teatrze konwiktowym.
BIBLIOTEKI FUNDACYJNE W POLSCE

DEC Władysław

(1898-1965) pułkownik; od 1918 w WP; uczestnik I powstania śląskiego, kampanii wrześniowej 1939, bitwy pod Narwikiem; 1944-45 dowódca 3. brygady strzelców 1. Dywizji Pancernej; od 1957 w LWP; wspomnienia Narwik i Falaise.
NARWIK PIERWSZA DYWIZJA PANCERNA POWSTANIA ŚLĄSKIE 1919-21

EKIELSKI Władysław

(1855-1927) architekt, prof. Szkoły Przem. i ASP w Krakowie, redaktor "Czasopisma Technicznego" i "Architekta"; propagator rodzimych form w architekturze, bliski współpracownik T. Stryjeńskiego; 1904-06 współautor (ze S. Wyspiańskim) projektu zabudowy Wzgórza Wawelskiego: Akropolis.
POLSKA. SZTUKA. SZTUKA DRUGIEJ POŁOWY XIX W. AKROPOLIS ASPARAGINOWY KWAS

Kopaliński Władysław, właśc. Jan Stefczyk

(ur. 1907) leksykograf, encyklopedysta, publicysta, wydawca, autor opracowań dzieł lit. klasycznej i współcz. Sławę przyniosły K. często wznawiane prace leksykograficzno-encyklopedyczne, między innymi Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych (1967), Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku (wspólnie z P. Hertzem, 1975), Słownik mitów i tradycji kultury (1985), Słownik przypomnień (1992), Encyklopedia "drugiej płci" (1995), Słownik symboli (1998).

Władysław Łokietek

(ok.1260-1333) książę kujawski, łęczycki, sieradzki, wielkopol., pomorski, krakowski i sandomierski; król Polski od 1320, z rodu Piastów; jednoczyciel państwa pol. Walczył o tron krakowski od 1288 z Henrykiem IV Probusem, następnie Przemysłem II. Pokonany przez Wacława II uszedł na Węgry, wrócił do Polski w 1305. Po śmierci Wacława III (1306) opanował Kraków i do 1314 walczył z opozycją w Wielkopolsce, a zwł. Henrykiem III Głogowskimiasto w 1308 utracił Pomorze zajęte przez Krzyżaków.

W 1311 stłumił bunt wójta Alberta. W 1320 koronował się w Krakowie, co uznaje się za odnowienie Królestwa Pol. (po rozbiciu dzielnicowym). Zawarł przymierze z władcą Litwy Giedyminemiasto walczył z Janem Luksemburskim roszczącym sobie pretensje do tronu pol. W wojnie z Krzyżakami (1329-32) odniósł sukces moralny w nie rozstrzygniętej bitwie pod Płowcami, lecz utracił Kujawy i ziemię dobrzyńską.